Selh

Selh, eski eleştirinin şiir aşırması saydığı yollardan biridir: şair, öbür şiirin sözlerinden hiçbirini almadan yalnız o şiirdeki buluşu, yani düşünceyi ya da hayali kendi şiirine taşır.

• Sirkat içindeki yeri: Klasik belâgat aşırmaları alınana göre ayırır: söz ve anlamı olduğu gibi almak nesh, yalnız anlamı almak selh ya da ilmâm diye anılır.
• Değerlendirilişi: Bazı eleştirmenler, ikinci şair düşünceyi ilkinden güzel söylemişse bu alışı kusur saymamış, hüsnü'l-ahz (güzel alış) diye övmüştür.

Arapça selh sözcüğünden; ilk anlamı hayvanın derisini yüzmektir.

• İgare: Aşırmanın sözlere uzanan türü: alınan şiir değiştirilse de sözcüklerinden bir bölümü yerinde kalır; selhte ise yalnız anlam taşınır.
• İntihal: Bir eserin sahibini saklayarak onu sahiplenmenin genel adı; selh bunun sözden çok düşünceye yönelen biçimidir.
• Tevârüd: Benzerliğin kasıttan değil rastlantıdan doğduğu durum; bu yüzden selh sayılmaz.
• Nazire: Ünlü bir şiire açıkça karşılık veren, onunla yarışan şiir; kaynağını sakladığı için selh ondan ayrılır.