Yöresel renk

Yöresel renk, bir anlatının geçtiği yeri yalnız adıyla değil, oranın konuşmasıyla, göreneğiyle, giyimiyle ve doğasıyla okura duyuran niteliktir.

• Romantizmde: Romantik yazarlar, klasik edebiyatın her yerde aynı olan insanı yerine belli bir yerin ve çağın havasını öne çıkardı; terim Fransızcadaki couleur locale karşılığı olarak yaygınlaştı.
• Türk edebiyatında: Refik Halit Karay'ın Memleket Hikâyeleri (1919) ve sonraki köy romanları Anadolu'nun yöresel rengini anlatıya taşıyan örneklerdendir.

• Egzotizm: Uzak diyarların çekiciliğini anlatıya taşıma; yöresel renk ise çoğu zaman yazarın kendi ülkesinin bir köşesine bakar.
• Köy romanı: Ağız özellikleri ve yerel âdetlerle dolu sayfalarıyla yöresel rengin en yoğun görüldüğü roman türlerinden.
• Ağız: Yöre insanının konuşma biçimi; yöresel renk en çok kişilerin konuşmalarına bu yolla yansır.
• Betimleme: Yöresel rengin kurulduğu başlıca yol; manzara, ev, giysi ve yemek sözle resmedilir.