Dünyaya Gözlerini Açalı İki Yıl Olmuş Bir Çocuğun Güncesi

Ne güzeldi yine öğleden sonra halam ile buluştuk arabası ile gelmişti capitol'e onu görmek onunla olmak bana büyük bir sevinç yaşatıyor sabahtan beri dilimden düşürmediğim '..dedemi özledim..halamı özlediimm..' mırıldanmalarımı hissetmiş duymuş olmalı ki halam öğleden sonraydı annemi arıyordu buluşalım diye zeynep'i çok özledim demiş oh bir sevindim bir sevindim bilemezsiniz buluşacağımız saati iple çekiyordum babam bizi saat 13.00 de bırakmıştı ancak saat 14.00 açılıyormuş capitol istediğim her şeyi yapmama izin verdiler ben de hiç huysuzluk yapmadım oraya buraya her yere koştum durdum nerede yaşıtlarımı görsem sakinleşip yanına yaklaşıyor kimini seviyor kimini de itiyorum bazen elinden tutup oyunlarıma ortak ediyorum çok acıkmıştım halam benim neden hoşlandığımı biliyor, ikindi namazını kılmak için uğradığımız yerde ben de namaz kıldım hiç yanlışlık yapmadım..

Dün akşam dedem ile babam neyi tartıştılar pek bir şey anlayamadım çok sinirli görünüyorlardı bağırıp durdular beni unuttular bir babama bir dedeme bakındım ikisi de kendilerine yakışmayanı yapıyorlardı benim nasıl etkileneceğimi korkup ağlayacağımı bu yüksek sesli konuşmaların şuuraltımı tahrip edeceğini hiç düşünmüyorlardı oysa beni gördüğünde dedem çok mutlu oluyor hemen beni kucaklayarak sevgiye boğuyor ne istersem yapıyor bundan çok etkileniyorum hatta bu aşırı sevgiden sıkılıyor huysuzluk bile yapıyorum bazen mesela çok dikkatlice takip ettiği bir haber bir proğram olduğunu fark ettiğimde tv. yi kapatıyorum birden yüzünün şeklini görmelisiniz ne yapacağını şaşıran bana kızamayıp tatlı dil ile konuşan dedemim kalp atışlarını zihnini okuyorum kızmasını bekliyorum ama olmuyor kucağına alıp güya uzaklaştırmaya konu değiştirip unutturmaya çalışıyor ama nafile ta ki babamın cep telefonunu elime alıncaya kadar zaten evlerimiz uzak bazen ayda bir geliyoruz bir türlü anlamıyorum sık sık görüşemediğimizi...

Halamı çok seviyorum en çok hediyeyi o alıyor bana halamın özleyişini seviyorum her buluştuğumuzda beni hediyeleri ile çok sevindiriyor halamın çantasını çok merak ediyor bu merakımı yenemiyorum her bir eşyasını tanımaya çalışmak neredeyse dayanılmaz yapıyor bir defasında ters çevirip çantayı iyice boşaltmıştım yine kimse kızmadı aksine halam yanaklarımı öpüp koklayıp bir bir açıklama yaptı başkalarına ait olan kapalı çantalar anne veya hala kimin olursa olsun açılmaz karıştırılmaz diye dersimi alıyordum..

Dün akşama döneyim ne güzeldi gün boyu taksim istiklal caddesinde yürüdüm annem babam çok seviyorlar beni devamlı kameraya aldılar öğle ve akşam yemeğimizi dışarıda yedik eve geçmeden önce dedemlere uğramak istedik güzel başlamıştı gece ne olduysa birden alevlendi babam çok sinirli gergin bir halde yerinden fırlayıp beni de kucağına alarak hızla evden çıktık annem de arkamızdan yetişti kime ne söyleyeceğimi nasıl ağlayacağımı bilemedim hıçkırıklara boğuldum durdum anlamaya çalıştıysam da biraz daha büyümem gerektiğini düşündüm dedem nasıl birden değişmişti niçin babama sert konuştu babam neyi savunuyordu dedem hangi itirazlar içindeydi tek anladığım anneannem ile ilgili bir konunun açılımıydı arabada uyuya kalmışım eve geldiğimizde uyandım annem çok mutsuz görünüyordu oysa ne harika bir gün geçirmiştik caddelerde yürümüş parkta sallanmış sahilde yemekler yemiştik istediğim her şey alındı çok güzel bir şehir burası kendimi yorgun hissediyorum...

çekmeköy