İç Gün

İç gün

Kadın kalabalık bir odada başka insanların arasındadır. Herkes sohbet eder.

O, masanın üzerine uzanmış sohbet etmekte olanların yüzlerine bakar. Çoğu oturmaktadır. Bazısı sandalyede, bazısı koltukta, bazısı ayaktadır. Uzandığı masada insanların konuşmalarını dinlerken sıkıntılı bir ifade taşımaz ama konuşma ihtiyacı da duymaz. Bir süre sonra kalkar dışarı çıkar. Diğer odalardan birine geçer. Oda boştur. Oturur. Eline bir dergi alır. Karıştırır. O sırada odaya sohbet edilen yan odadan biri girer. Odada tek oturan kadın başını dergiden kaldırır. Odaya yeni giren kadına bakar. Kadın içerideki kalabalıkta en az konuşan kişidir ve şimdi yanına gelmiştir. Oturduğu yerin yakınına oturur. Gülümser. Kalkar, çekmeceden kağıt bant çıkarır. Elindeki kağıt bandın ucundan birden bire tutup açar. Oturan kadının ağzına aniden yapıştırır. Kadın çırpınırken onu kıstırıp sonrasında seri şekilde kadının başını bantlar.

Başı tamamen bantlanmış kadını kolundan tutar, yine; yan odaya götürür.

Gülten Ağrıtmış // 9 Kasım 1992