1 Kasım Akşamına İthaftır

Bu gece yalnızlığımı giyip yürüyorum belirsiz

Denize karşı bi bankta oturursun yağmura aldırmadan

Yağmurun denizi nasıl hırcınca sevdiğini izlersin

Sigaranı içerken o hırcın sevdadan payını sende alırsın..

Düşünürsün hiç düşünmek istemediklerini

Anlamlaştırmaya çabalarsın yaşadıklarını

Belki tanrının bi oyunudur dersin

Neyle sınar seni bilemesin..

Hâlbuki Kız kulesinin suçu yoktur, tanık olduklarına

Mutlu sevdalara da ev sahipliği yaptığını bilirsin

Bilirsin hissettiklerini anlarsın düşündüklerini

Fakat çareyi nedense iç çekişlerde bulursun

Feryat etmeye başlarsın sonunda

Gördün mü hiç söyle kız kulesi

Bir yılandan koruyamadın bi meleği

Söyle şimdi

Benim sevdamdan kim koruyacak beni...