2009'un Ilk Şiiri (seni Ağlayan)
En tatlı suları olan ırmaktın,
İçtikçe ruhumu ferahlatan .
Ve ben daha doyamamıştım sana,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Maviden de mavi gökyüzümdün,
Sadece ben görürdüm yıldızlarını.
Ve ben daha bitirememiştim saymayı,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Dört mevsim sararmayan bir ağaçtın,
Coğrafyanın yanıldığını anlatan .
Ve ben ikinci baharını görememiştim,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
En uzun caddesiydin İstanbul'un
Arnavut kaldırımları anlamlandıran .
Ve ben tüm sokaklarını fethedememiştim,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Tüm sular sendin aslında,
Dünyanın üçte ikisini kaplayan .
Ve ben sadece gözlerimi ıslatabilmiştim,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Güzelden de güzel bir şehirdin,
İstanbul'u bile kıskandıran.
Ve ben görememiştim tüm semtlerini,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Notaları kifayetsiz kılan bir ezgiydin,
Şarkılarımın bestesi, hayatımın güftesiydin.
Ve ben daha bitirememiştim bestemi,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Bir yudum nefestin sen,
Son nefesim olmanı istediğim.
Ve ben daha çekememiştim içime,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Adın aşktı senin,
Sözlüğüme yazdığım ilk kelime.
Ve ben anlayamayacak kadar küçüktüm,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Bir parça güneştin, gecelerimi aydınlatan,
Sen varken utanırdı parlamaya güneş.
Ve ben daha karanlıktan çıkamamıştım aydınlığa,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Gökkuşağıydın her rengi anlatan
Renkler sensiz çok mu solgun...
Ve ben öğrenememiştim aşkın kırmızı olduğunu
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Şiir değil kafiyeydin sen,
Sadece benim yazmak istediğim.
Ve ben bitirememiştim yazmayı
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Beş duyuyla da algılanabilen bir kokuydun,
Tüm kokuları anlamsız kılan.
Ve ben koklamaya doyamamıştım,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Hayattan öte bir hayattın,
Sensiz hayatları anlamsızlaştıran.
Ve ben daha ilk baharındaydım hayatın,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
En uzun mektuptun aslında,
Sadece benim okuyacağım.
Ve ben daha virgüllerindeydim,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
İçkilerin en kolay çarpanıydın,
Sevgi derecesi yüz yazan.
Ve ben hemen bağımlın olmuştum,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
En yüce sevgiliydin sen,
Aslı'yı Şirin'i tarihten sildiren .
Ve ben taliptim dağları delmeye,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Bütün hayatımı içeren ansiklopediydin,
Diğer tüm kaynakları yaktıran.
Ve ben daha Z'ye gelememiştim,
Bir çocuktum, seni ağlayan.
Gençliğimdin yıllar yılı yaşadığım,
Sana sensiz bile taptığım.
Ve sen yoksun yanımda,
Bir ihtiyarım, Kadınına ağlayan.