30 Yaşimin Doğum Günü

Bu gece otuz yaşıma girdim

Yine sensizdi

Gözlerini hayal ettim

Üşüyen odamda ben yine tek ve yitiktim

Seni aradım bu doğum günümde yoktun

Aslında sen olmalıydın bereber üflemeliydik

Yaşlandığımı gösteren mumları

Umutları değil giden yaşları uğurlamalıydık

Seni öyle çok aradım

Kendi içimde öyle yandım ki

Takvimler ayrılığı günler sonumu gösterir gibiydi

Seninle ben gene olamadık buğün olmayacaksak söyle bu dünyada neden vardık

Gidişini hala anlamadan

Üşüyorum soğuk gecelerde inadına

Bir yağmurdan bir rüzgardan

Korkar oldum otuzumdan sonra

Senden sonra yeniden çocuk oldum ben

Gelir diye ümit bağladım ümitsiz limanlara

Belki dedim belki bir daha

Benim o limanda giden tüm gemilerim battı hepsi zamana yenildi peşi sıra

Hayat yine en acımasız yerinden vurdu

Büktü bileğimi yetmezmiş gibi

Bir de seni aldı yanına

Bana çokmuşun gibi

Bir gün bir haber geldi senin adına

Daha sonra polisler geldi soğuktan üşüyen odamıza

Seni sordular bana

Ben yine sustum olanlara olacaklara

Senin için öldü dedi o komiser

Telsizlerde adın geçiyordu peşi sıra

Bir intihar vakasında

Ben seni otuz yaşımın doğum gününe bekliyordum oysa

Şimdi yeniden zavallı kaldık

Gene boynum bükük yüreğim buruk

Hayat gene yendi bizi

Biz gene kendimize buyruk

Aldılar kefenlediler

İkimiz için ayrılan mezara getirdiler

Ben sustum sen zaten çoktan konuşmayı unutmuştun

Üstüne bir toprak attık attıkça attık tozu dumana kattık

Şimdi sensiz bir hayatın ilk günü

Gülüşün yok ulu orta çağırmaların yok

Aşkım diyen sesin yok

Ben yokların içinde yaşıyorum

Neye dokunsam kayboluyor

Kırılıyor dökülüyor

Sen yoksun ya bu şehir bana dar geliyor

Yaşamak kocaman bir ümitti şimdi yok oluyor

Artık mezarına geliyorum

Her yaşım ilerledikçe

Sende bil istiyorum

İnan ne zaman yanına geleceğim bende bilmiyorum

Sadece sabır ediyorum senin ve kendim için...