9. Ayın Şiiri

Bir yaprak daha kopardım bugün takvimden...

Ellerine değmeye alışan bu ten,

Ürperiverdi aniden!

Çünkü ortak hüznümüzden dünyaya gelmişti,

Yepyeni bir beden...

Evet!

Bugün tam dokuz ay olmuştu...

Sana her ay dönümümüzü söylediğimdeki,

O yalandan şaşkınlık ifaden artık yoktu!

Bugün tam dokuz ay olmuştu,

Neye yarardı ki?

Ellerin ellerimde artık yoktu...

Ne zaman ayın 2si olsa

Bak 1 ay daha geçmiş derdin...

O sözlerini beyhude aradım,

Ne zaman ayın 2si olsa,

Bana; ''sensiz olamam'' cümlesini

Hediye ederdin...

Şimdi bensizsin...

Ama ben,senin bensiz olduğundan

Daha çok sensizim...

Ellerim titrerdi,ellerini tutarken

Söyle!

Hiç mi aklına gelmedi,

''sensiz olamam'' sözlerin,başkasının aşk bahçesinde

Buram buram gül kokarken...