Acı Hayat/lar/ım/ Adına

Şimdi,

Ufka yelken acıp,

Üzerini,maviye boyamak vardı

Ve hayaller yıldız gibi parlamalıydı

Gözlerden akan yaş,çileden değil !

Mutluluktan olmalıydı.

Ve şimdi,

Çekilen çileler beni hayattan soğuttu

Ben ise ölümü taşıyorum her bir zerremde

Ve üşüyorum

Donmaktan mı

Yoksa ölmekten mi korkuyorum

İkisi arasın da öylece kalıyorum

Dönüp arkama bakmak istiyorum

İşte o an kendime şaşıyorum

Ve sessizce soruyorum

Ben hayat mı yaşıyorum.

Akan göz yaşım bitmek bilmiyor

Gözlerim tebessüme hasret

Yürek ise mutluluğa vuslat

Gündüzleri unutmuş beden

Acının çukurunda kalakalmışım

Bir gece vakti geçmişe dalmışım

Ve feleğin tokatını yediğimi,

Çok geç anlamışım.

Azgın bir dalganın altında kalmış,

İstemsizce acılara savrulmuşum

İmkânsız düşncelere kapılmış,

Mutluluk için hayaller kurmuşum

En güzel duygularım mezar içine gömülmüş,

Sevgi denen illetim çoktan öldürülmüş

Şimdi bedenim çekilmez acılar çekiyor,

Yüreğim dersen sevdalara feryat ediyor

Ecel gelmiş beni dinlemiyor,

Ve azrail ruhumu katlediyor.

Yaşamak bu muydu anne !

Gülemiyorum bir gün olsun

Çektiğim her bir acıya,

Artık lanet olsun.

Artık yaşamayı göze alamaz oldum

Güneşim doğmuyor gündüzüm olmuyor

Dizlerim üzerine çöküp,

Dişlerimi sıkıp,

Tek bir kurşunla

Bu hayatı bitirmek istiyorum.

Aynaya baktığımda kendimi göremiyorum

Bedenim harabeye dönmüş,

Gözlerimdeki yaşama hevesi kanla sönmüş

Tek bir kelimem /ewet/ beni yaktı

Ömür hazinem hep çileye aktı

Şeytan kazandı,

Ben kaybettim

Beni bu hale getirenleri de,

Allah'ıma havale ettim.

-

D.O.E.K

-

Not;

Şiirin Benimle Bir İlgisi Ve Alakası Yoktur.

Kurgudan İbarettir Sadece...