Acımak
Sen benim canımsın.
Can tenden gidince kalır mı geride bir şey?
Ne deniz mavidir artık,
Ne yağmur altında dans edilecek bir güzelliktir.
Seninle içilen bir bardak çaydan,
Bir tas çorbadan daha sıcak ne olabilir?
Bana sarılıp yanında olduğunu hissetmedikten
O anı bir daha yaşayamadıktan sonra.
Bin yıldır beklediğim o gözler bana
Bir daha öyle bakmayacak olduktan sonra
Anlamı kalır mı birşeyin?
Git diyorsun bana...
Ben senden uzaktaysam
Gözlerinde değilsem bil ki, artık zaten yaşamıyorum.
Gitmek bu bedeni alıp gitmek değildir sadece.
Ben ben olabilir miyim sensiz?
Ulaşılmaz bir ufka dalıp giden gözlerimi
Artık kim çıkarabilir o karanlık sürgünden.
Kalabent ettiğim kalbim,
Kürek mahkumu ruhum acılar denizinde.
Haydi!
Azat et gideyim haydi çıkar bu sevdayı içimden.
Çek çıkar duygularımı bitsin izdırabım.
Dinsin gözyaşların senin de.
Görme, duyma,bilme hiç.
Sonsuz yalnızlıklar kulesinde,
Kiimsenin uğramadığı bir ıssız adada bırak beni.
Zebanilerin bile kapısını çalmadığı bir cehennem hücresinde.
Bırak git!
Çok acı verdim sana.
O tertemiz yüreğine dokunurken benim de temizdi ruhum.
Acımadım sana evet.
Acımadan sevdim.
Bil ki, acımak sevmekten yüce olsaydı.
Sevmekten cayardım yüzyıldır yaptığım gibi.
Ama sevdim.
Çok sevdim.
Ve
Severken ilk sözümdü bilirsin.
Nefret et benden ama sakın acıma...
Şefkate, sevgiye açıldı kollarım
Ve aynı şefkat ve sevgiyle cevap verirken bana
Biliyordun sen acımakla sevmek olamazdı yan yana...