Acınası Aşk

küskündüm rüyalara hayellere

söz geçiremiyorum bedenime

hiç kimseyle barışık değildim

nefret ediyorum göz yaşlarımdan

rüzgarı yakalayamaz oldum

aşkı nasıl yakalardım bilemiyordum

gözümün önünden geçerken

ben hiçbirşey yapamıyorum

hepsinden nefret ediyorum

korkularım büyük ve hüzünlü

tutamadığım sözleri alıp götürdü

yanlızlığımla ve küskünlüğümle

başbaşa kaldım bu hayata

öğle bir yanlızlıkkı acı içinde kıvranıyorum

bu hayat herşeye değermi

sevmek suçmu kabulüm

ama zülme gerek neden

yeni bir dünya olsa

orada olmak isterdim

orada ne kibir ne yalan nede hüzün olurdu

seni sevmek bu kadar zormu hayatım

bu dünyayı gitmemin sebebi sendin