Acının Resmi

Unuturum sanma, daha bilendim

Gözlerime çektim, maziden kara

Kolayı dururken, zora direndim

Gönül iflah olmaz, onulmaz yara...

Susmayı öğrettim, şarkılar sustu

Altından taç yaptım, geceden güne

Boyadım rengime, şafaklar sustu

Yıldızları kestim, taşıdım güne...

Bir gazel savruldu, bülbül sesiyle

Yedi renk tınıyla, ufku boyadı

Ateşten geceler vur hevesiyle

Alnıma silahı, çekti dayadı...

Efsunlu duygular, zülfüyarimde

Dokunup canımdan canım alıyor

Vuslatın ilacı, nazlı yarimde

Hicranın ateşi, bana kalıyor...

Mutluluk resmini çizenler olmuş

Acının resmini, çizen oldu mu?

Tuvalin tenine, ne renkler dolmuş

Acıya banınca, renkler soldu mu?