Âczim Kirpiklerine Bir Nazarla Uyandı

Nizam-ı âlemime kasırgalar düşürüp

Târumara çevirdin, nem var ise içinde.

Şahlanan bir volkanken kolum, kanadım kırıp

Helâke dûçar ettin nem var ise içimde.

Âczim, kirpiklerine bir nazarla uyandı.

Elestüden ebede bütün benliğim yandı.

Hıçkırdı bedenimde milyonlarca hüc(ü) rem

Sedaları tâ Arş'ın kubbesine dayandı.

Aktı sevdan içime kurşun-i ifrit gibi

Tutuştu aklım, fikrim çakılmış kibrit gibi

Damarlarımda kan yok, bir tek dolaşan sensin

Gözlerim donuk kaldı yuvasında put gibi.

Sana İrem kâinat, bana âdeta kabir

Tebessümler ederek yeniden kalbime gir

Bulanık akan sular zaman gelir durulur

Umulur ki, bu kışın sonu da bahar olur.