Adam Gibi Adamdılar

Aynaların kullanılmış olmasıydı

Onları kimliksiz yapan

Örtbas edecek ne çok suçları vardı

Anıları rutubetli

Sandılar ki yağmur gizli yağar

Yalan söylemeyi öğrendiler

Bir de ağlamayı

Duvar ustasıydı her biri

Yıkılmadı ördükleri duvarlar

Depremi beklediler, diken üstünde

Dolambaçlı yollardan bin tövbe dillerinde

Dişiliğini bir suç gibi saklayan,

Sırdaş şiirler yazdırdılar

Ya okunursa korkusuyla

Adam gibi adamdılar

Kadın gibi kadınlarda

İlmek ilmek işleyip ibrişimleri

Urgana dönüştürdüler

Sevdalar arka ceplerinde

Bozdurup harcadılar

Manzarasız düşlerde seviştiler

Kan ter içinde, susuz

Kıyısız denizlerin tuzuydu oysa dudaklarını yakan

Sürçü lisandı sevmeleri

Utandılar

Üryan kalmış kadar

Arkasına bakarak gidenlerdi onlar

Kuma gelmişlerdi zaten

Barınamadılar

Sevmeyi seviyorlardı

Göze alamadılar soğumayı

Gittiler

simsiyah