Adamım

Adamım,

Hadi be gözü yaşlım

sen sar beni beyaz kefenime

Belki yakışır giyemediğim

Beyaz gelinlik gibi

Sır olur yasamışlarıma

gecenin şavkına karışıp örter acılarımı

artık yatır beni Ceviz kaplamalı tabutuma

ve sonra götür

ölümün açık kapıları kapanmadan

beni anlayan yere

işte şimdi şu an

bir ufak buseyle yaz

Mezar taşıma çilelerimi

At imzanı gözlerinin ateşiyle

Kadınımdın diye

Durma Adamım, ağla sen

Ruhuma Fatiha olsun hıçkırıkların

Haykırışların yedi düvende duyulsun

Anlarsın belki

Terk edilmenin acımasız olduğunu

Son kez istiyorum senden

Durma sök al hançeri düşlerimden

Ört kanlı ellerinle yüzümü

ğazeller saklasın tüm bednimi

ğörünmesin artık sahte isyanların

Belki

kardelen filizleri sarar bedenimi

Belki özlem çeker yüreğim

Allah bilir belki kök salmam öte yana

Bakarsın bir ilk bahar sabahı yeşeririm Avuçlarında

Bembeyaz olur yüreğin

Yeniden doğuşumu Işık sanarsın vuslat yolunda

Tutarsın ellerimden

Götürür'sün karanlığa tekrar sönmeden

Aydınlansın diye umutların yarınlarda

Hadi gitme vakti geldi artık

Çabuk ört üstümü

Üşümeye başladı cansız bedenim

son kez öpsemde seni

ağlayan Gözlerinden.

Ne fayda

Çok geç Adamım çok geç

Asla affetmeyeceğim seni

Affetmeyeceğim Adamım

İnan çok geç

Çünkü ben Öldüm Adamım, yokum artık