Adamiz Vardi Şiiri - Cüneyt Kuru

Biliyormusun sevgili,bir adamız vardı bizim,

Mahirin adası,Denizi mavi patiska,

Kitabın orta yerinde sana durduğum anda,

İki damla yaş sararttıydı sayfayı,

Bir günlük yar özlemiydi belkide acım,

Sokakların sessizliğini bozdum, derin öksürüğümle,

Ciğerlerim üşüdü, lanet olsun,

Nice zaman geçti son rüzgarın üzerinden,

Kaç yağmurlar dövdü gövdemi,

Bilemezsin sevgili,

Peçete üzerine türkü adı yazmayalı çok oldu yavri,

Zor günler be yavrum ,çok zor günler,

Kırık sandalyeye kaç kere oturur insan,

Düşer,düşer kalkarsın ,

Dar odamın ortasında kısa düşer voltalarım,

Hasretlerimi çiviledim duvara,

Hatırlarmısın aşkım,

Hani sekizde sekiz taş sektirecektik ,

Hani bizim Denizimiz vardı ya,

Ha işte,

Ben şimdi Kidonyadayım yavrum,

Aynı Deniz değil ,aynı yer hiç değil,

Taş sekmiyor be yavrum,

Su yutuyor üzerine düşeni,

Arada ifademi alıyorlar,

Hemen yargıcın sol tarafında muhallebici var,

Yoksulluk günlerim olmasa hani,

Beş altı tabak götürürdüm,

Neyse yavrum son beş dakikadayım,

Ne çok giden var önümde,

Aşkım ,bıyıklarım üşüdü az ötede ısınayım,

Sonra yazarım sana bizi söz sevgili..