Adı Elif

...

yorgunuz yorulduk

mehtap düşerken

mağrur bir hüzün gibi

yaralarımız

kül kor yangınları gibi

keyifsiz

olmayan

neşemiz

yüreğimiz durgun

sükût, sevdalara

yakışan ağlamakla

çaresiz çaresizlikle

uzaklaşıyoruz

anıların son dönemecinde

biraz daha uzaklaşıyoruz

son perdenin uzatımında

akşamın alacasında

yorgunum gidişinin

hemen ertesinde

gözlerinin söndüğü

hemen ertesinde

önümüzde

mavi deniz

elimizde

bir avuç toprak ile

vaz geçtiğimiz melankoli

ve küllerimizi savura savura

tükettiğimiz birlikteliğimizin

ardından

yankılanıyor

mavi bir senfoni

sönüp düşen

yıldızların

şarkısı gibiyiz

ve içimizde

mağrur bir melodi

tutkuluydu

maceramız

umutlarımız

ayrılıklarımız

mağrur bir hüzün gibi

Adı Elif miydi

kızıl, yüreğimde yazılı

Adı Elif

...

Suskun//