Adı Yar Olan Yabancı'ya

"Yumruk izlerimde kanayan duvarlar gibisin adı yar olan yabancı"

Kaç karanlık daha b/eklemeli İstanbul'un leyline
Kaç vaktin katline vacip olmalı bu ayrılık
Ve hangi düğüme b/ağlanmalı
Sayamadık !

Adın b/ağrımın k/özlenmiş sükûnetiyken
Bir mevsimin serencamında seni yitirişlerimi kınayan şiirler gibi
Düne efsunkar anıları saklıyor
Güne sitemkar ahlar bırakıyorum.

Cüzzamlı bir vakitti bizi ölü bulduğum saat !

Önsözü olmayan birkaç satırda okudum kendimi
Beyaz üstüne kara ile
?yumdum gözlerimi, sen düşüyle'
Ve sonra
Son sözü olmayan bir satırda sevmiştim seni
?hep sesimde kal diye'

Hatırla
Cüzzamlı bir vakitti bizi öldürdüğün saat !
Cennet mahallim bilirken seni
Senden bana kalan uçsuz bucaksız bir arasat
Ve göğsümde inleyen mahfi bir cehennem...

"Artık
Arayışlarımda ilansız bir resmin gölgesisin adı yar olan yabancı"

Sustukça körüklenen bu acı
Bu riyasız sancı
Ve bu darağacı
El yordamıyla seçilmiyor !
Açılmıyor İstanbul'un seni saklayan peçesi
Ve gözlerime sürülen bu pejmürde hüzünden geriye
Bir ah kalıyor.

Bu kalabalık çaresizliğim yedi düvelin kulaklarını örselerken
Sende s/ağır bir rüya sayıklanıyor

Kötürüm düş(üş)lerimi omuzluyorum yaşamın duvar diplerinde
Ah zemheri kesmiş avuçlarımda İstanbul yanıyor
Üşüyor dalgalar
Hafakanlar üstüme yıkılıyor...

Aşksız geçen günlerimi ömrümden düşüyor melekler
Birkaç şiir kalıyor uzak mesafelerin teşbihiyle yorgun
Bir de bungun gözyaşlarım

Adımı uyak düşen şiirleri okuyorlar amel defterimden
Heyhat ölüler şiir yazamazlar !
Kimsecikler görmez onları
Kimsecikler dokunamaz...

Bir sen tanırsın beni kangren parmak uçlarımdan
Ve bir sen d/okunursun ruhuma bize yaşatamadıklarından

(vakti s/onsuzluk

16 Şubat - İstanbul

22 Ekim 2013 426 şiiri var.
Yorumlar (19)
  • 4 yıl önce

    Bir sen tanırsın beni kangren parmak uçlarımdan Ve bir sen d/okunursun ruhuma bize yaşatamadıklarından

    Bedenleri tükenen cehennemlikler gibi Her yandığımda yeniden yaratıldı sanki kalbim. Ne hakikatine erebildim aşkın, Ne de renginden vazgeçebildim O hiç okşayamadığım saçlarının.

    Yine de uslanmadım Yıldızlara, karanfillere, buldum bütün kabahati Sana gözlerini hiç anlatmadım. Gün gelir de, Terk eder belki diye aşk Ben seni çocukları, kuşları, kitaplarımı sever gibi sevdim. Ruhunun benimle aynı şarkıları söyleyen sesini Ve o sesin Hiçbir mutluluğun eskitemediği Hiçbir gülümseyişin silemediği hüznünü sevdim.

    Sizin şiiriniz kadar güzel olmasa da,şiirinizin ruhuma aksettirdiği şu bir kaç kırık dökük kelimeyi burada paylaşmama müsaade vardır umarım.Siz şiir yazmıyorsunuz,bizatihi şiirsiniz sayın şairem.

  • 7 yıl önce

    uçurtman s/onsuzluğu takılmasın güzel insan ..

    güzel insan ..

    başım üzerinde ..

    umut ya ; vardır belki hala .. ne dersin azizim ?..

    seviliyorsun , çokça ..

  • 8 yıl önce

    ve yürek ruhunu kaybeder, son ruletini oynadığı AŞK'ın masasında....

    güne düşen ve takip etmekten hoşlandığım bu şairin şiirine geç kaldığım için üzgünüm....

    şiirdi ve çok güzeldi...

  • 8 yıl önce

    Tebrikler canim

    sevgiler

  • 8 yıl önce

    ... Sustukça körüklenen bu acı Bu riyasız sancı Ve bu darağacı ...

    Züleyha'm, canı yürekten tebrikler.

    Çok ama çok güzel.

    👑