Adı Yok Sevmelerin

En çok

Uykuda uyanırım ölüme

Çobansız gözlerimdir hayat

Kuytuları kanatsız limanlarım

Pusuda üşür hiç yanım

Yerde yapraklar savaştan

Tırnakları kesilmiş yaşamlar

Unuttuğum iklimler

Bir de çözüldüğüm bulutlar

Yabancıyım gelip gidenlere

Yüzüm hüzün ellerim sürgün

Adı yok sevmelerin

Toprak kadar delik cebim

Belki su kadar kimsesizliğim

Dilimde soğuk şiirler

Tenimde yaralı rüzgar

Terin tuzu kadar hasretim

Çiğdemler uyanmadan

Sarılar öksüz boyanmadan

Siyah çığlık susamalı sunaktan

En çok

Ölünce doğarım uykudan

Limitsiz sözlerimdir hayat

Gökyüzü kanatlı sevişlerim