Adım Düşsün Dudaklarından

ayağın kaymayınca

loş anafora

ışığı meyledip hani bakarsan şimaline düş'ün

unutma

tüm yıldızlar ilişti göğüs çatalına

velev ki

yandı

yandı saçlarını sardığın yaşmaklar

piç bir kıvılcım tutuşturdu gecenin ahvalini

yağmura tut

gözlerinin külünü

‘' kurşun döktür kuşluğa ‘'

aşk'ı nazar

karanfil kokularını çalmadan daha

ve

vazgeçince zeytin karası korkulardan

tümleşirken mavi beyaz ya da gök

zindanın türküleri değişsin

köz yamaçta bağlanınca halay avuçları pervane böceğine inat

dağılsın hüznü karanlık

aldanıp poyrazın ilk tokatına

bitsin

bu kulak çınlamaları

anmasın sesimi

adım düşsün dudaklarından...