Adımı Kondurman Yeterdi Dudağına

adımı kondurman yeterdi dudağına

içimdeki boşluğu doldurmak için

soğuk bir deniz gibiydi gözlerin

açmadan gönlümü soldurmak niçin

sevda yangını gözlerime bir bak

bana gülüşünden taze baharlar bırak

tut ellerimden varlığını eyleme ırak

rüzgarı,yağmuru güldürmek niçin

bana gam yükü bıraktın o gün uzaklaşırken

yüreğim titrerdi oysa bana yaklaşırken

hayalin ruhumda kalabalıklaşırken

yalnızlık ummanına daldırmak niçin

yaprağımı döktün hasret yönünden esip

suskunluğa ram ettim mevsimlerce küsüp

üstüne bir de rüyalarını kesip

beni bir daha,bir daha öldürmek niçin