Adımlarım Aşk Kanıyor
I.
Aşkla ilgisi insanın
Ölümü vurur ömrüne
Ki her kadın ölümü tanır
İnanmıyorsan sor gömdüklerine
Benim umutlarım var
Senin ise zamanın
Fakat bilmiyorsun sevgili umuda zaman dar
Takvim yapraklarına yazgıdır mazi
Tarih olacak onlarda an be an
Çek artık ayaklarını ezdiğin karınca yuvasından
Orada benim yüreğim var
Doğmadan ölüm
Kim bilir nasıl da acıtır
Yara şart değil!
__Aşk nefessiz kalırsa da acır __
II.
Kadere inansam , seni unuturdum
Sahi neydi senin adın?
Yalnız yürüyorum kahreden zamanı
Ellerime doğuyor düş ölüleri
Gözyaşlarım sürünüyor yanaklarımda
Damla damla azalıyorum
Sevdalı yüreğin yüzü eskiyor
Çığ altında kalan bu toprak sese kırgın
Hasretimin sevgilisi kalk
Kalk ve uyandır beni
Yokla dudaklarını
Aşk makamında iki kelimelik bir beste sus gözlerinle
Korkularını da tak koluna
Korkma!
Bende ölüm ser sebil
Bütün acılarını doğdum zaten
Borçlusun beni daha çok öldürmeye
Sen birini seversin
Gelir alır öbürü
O çamur vurdukça yüzüne
Kendini temizlersin ellerinle
Ne diyeyim ki
Hayat üçte iki ihtimalle ölüm işte
Sensin artık bu ömrün tragedyası
Kalbimin sol anahtarında melodram notaları
Çare olur mu hasrete tutulan oruç
Bozulur mu kursağımdan geçen çığlıklarla
Mutlu sonla biten masallar kimin umurunda
Üç elmadan çürüsün artık
Şiirde öldürülen martılar hatırına uyan
Bak daha yüzlercesi sırada
__Vurulan çocukların tebessümü aşkına__
III.
Gerçek ömrün yalanıdır
Doğru yaşıyor ve yanlış yaşlanıyoruz
Yalnızlıkta bir yalandır
Hayata söz geçmiyor
Yalan kısa doğru ise hiç yaşamıyor
Sende gittikten sonra
Gökyüzü dibe çöktü
Anla ki öyle anlamsızım
Sanki kahrolmaya devretmişim hayatı
Bir bulut belirdi mi , ıslanmaya hazırım
Karsız bir iklimim
Mevsim kış
Herkes güneşe koşarken , titrer yerimde kalırım
Ben rüzgar olsaydım
Senin şehrini eserdim sadece
Gözlerinin geceye büründüğü an pencerenden
Saçlarının tenine değdiği yere susardım
Öyle bakma bana rüzgarda susar
Ne kötüymüş bir sevginin ölmesi
Kurulan hayallerden
Çekilen resimlerden bir bir vazgeçilmesi
Bunların hiç biri anlatılamaz şiirle
Çünkü bazen kelimeler yalan söyler
Öyle bakma bana kelimeler de yalan söyler
IV.
Mecnun öldüğünde
Diri bir hayat gömdüler cesedine
Adı Leyla
Ya ben ölürsem
Gömülecek bir sen bulabilecek miyim acaba
Sahi adını koymadın değil mi sen bu aşkın daha