Adını Denize Öğürdüm

Beyaz martılarını seyrediyordum körfezin,

Yudumlarken ne güzel demli çayımı,

Kulağıma eğilip usulca,

Tanıdın mı dedi,

Dalıp gittiğim anılarımdan,

Sıyrılıp bir an,

Kimi dedim?

Şu karşı masadan seni süzen kadını,

Elimi güneşe siper yapıp,

Bir süre baktım

Halbu ki tanımıştım,

İçim cız etmişti, tıkanmıştım,

Ne hallere düşmüş,

Ne kadar değişmiş bu yüz, göz, çehre,

Gözlerinde mor halkalar,

Saçları darmadağınık,

Ben ise geldiğime bin pişman bu şehre

Yok dedim, yok tanımadım

Hayatımda böyle birini,

Tanırsın dedi tanırsın,

O, buraların pejmude aşkların irini

Tanırsında,

Adından utanırsın

Bak nasılda mahcup bakıyor,

Gördün mü?

Hırsla masadan kalkıp

Gördüm dedim gördüm,

Gördüm,

Sahilden adını,

Adını denize öğürdüm...

Sürgünde