Adını Emiyorum

Senden ilk gözyaşımla alındığımda

ßu kadar uzağa fırlatılacağımı bilemedim...

ßana ilk sarılmandaki huzurumda

ßu kadar sıcaklığına hasret kalacağımı bilemedim...

Sana ilk seslendiğimde

ßu kadar adına dudaklarımın mühürleneceğini bilemedim...

ßana ilk veda edişinde

ßu kadar dönüşsüz bir vedaya gönderildiğimi bilemedim...

Senden ilk bahsedildiğinde

ßu kadar içimin acıyacağını bilemedim...

Şimdi bakıyorum da...

Parktaki çocukları sallayan elleri,

Alışverişte kaybolmasın diye sıkı sıkı tutulan elleri,

ßir tezgah önünde nasıl yakıştı diyen elleri,

Küçük bir gözyaşında aleve atlarcasına uzanan elleri,

Kanıyorum...

Seni özlediğimi bilsende

Hatırlamayacak kadar unutacağını biliyorum...

Yinede her gece yada her sabah

ßana hediye ettiğin ilk gözyaşı ile

Bana haram ettiğin adını göğsünden emiyorum...