Adını Sen Koy Şiiri - Necdet Göknil

''' Savaşlardan fazla söz etmedim Bebeğim !

O ufacık, masum yüreğin, fazla üzülmesin istedim...'''

Bal yapmadığı için,

Ağustos böcekleri

Arılardan utanır mı! ?

Kargalar üzülür mü,

Kanaryalar gibi ötemediklerinden! ?

Kağlumbağalar,

Düşman mıdır tavşanlara,

Zıplayıp, koşamadıkları için! ?

Balıkların özlemi olmuş mudur,

Yollarda yürüyüp, gezmek için! ?

Ya penguenler?

Kuş oldukları halde

Uçamadıklarından...

Özgürce,

Kanat çırpmak isterler mi gökyüzünde ?!!

Özlem duyarlar mı,

Diğer uçan hayvanlara bakarken?

ÇOCUKLAR...

Ah, o elleri öpülesi masum çocuklar

Savaşlardan,

Açlıklardan,

Çaresiz, günahsız, korunmasız

Ölürken,

Öldürülürken..

Ne düşünmüşlerdir,

Ne gelmiştir akıllarına?

En son hangi görüntü kalmıştır

Korku dolu gözlerinin kirpik uçlarında?

Bir mum alevinde elini yakıp,

Acı çeken insan oğlu..

İçleri acır mı,

Yürekleri sızlar mı:

Ormanlar yanıp, kül olurken ?

Kuşların, böceklerin, otların yok olduğunda,

Üzülürler mi?

Bir damla olsun,

Gözlerinden yaş akar mı?

İlim adına-bilim adına...

NOBEL ödülleri alan insanlar,

Uzayı araştırıp, çözen insanlar...

Bulabilirler mi,

Kardeşçe,

İnsanca yaşamanın sırrını ???