Adsız

Bir bahar daha geçirebilir mi

Toprağında ki tüm tohumları denize atmış olanlar

Yürekteki kayaya vuruyor bu baharda hırçın rüzgar

Dört mevsimden fazlasını geçirdi içimde ki şehir

Şehir diyorum da bakmayın gelenler önce güneşi alıp gidiyor

Sonra çiçekleri topluyorlar

Geride kutubda kalmış karanlık sokaklar

Geride sokaklara dağılmış dikenli anılar

Sonra da vurdukça o rüzgar

Parçalanıyor o yürek

Dikenlere eşlik ediyor çakıl taneleri çoğalarak

Çoğalanlarım var evet

Ama biliyor o yürek

Çoğalan o taneler azalan bir bütünden geliyor

Ya azalanlarım,azaldıkça ağlayamadıklarım

Ağlamak diyorum da bu bahar çocuklar gibi olmak isterdim

Sevgimi kırdılar anne diye haykırıp ağlayabilmek

O zaman bu zehir zıkkım günlerde hafifler miydi

O yürek...

İstediklerimizi yakın anlamlara büründürerek

Yahut yan yana durduğunda anlamsız olanlara

Kelimelerden köprüler kurarak istemeyi öğrettiler

Seni seviyorum herkes gibiydi

Seni özledimi sıradan diyerek farklı anlatmayı denedik hep

Öyle ki aşk bile dilimizden çıkmayanlardandı

Yanılmışız anne

Anlattık zannettiklerimizi anlatamamışız

Giden bir yerlerde başka zamanlarda

Bir başkaları için gelen oluyor

Sevinmeliyiz evet

İnsanlık adına

Ama bugün imgelerden kopartıyorum birikintilerimi

Birikinti demişken

O karanlık yollarda o birikintilere hep düşüyorum ben

Benim güneşimi aldılar

Ay bile doğmuyor yürüdüğüm içimdeki şehirde

Öfkem dalgalara vuruyor

Sesler şiddetle çarparak bir birine

Var olduğunu bilmediğim volkanı patlatıyor

Şimdi elim yüzüm gönlüm ömrüm

Yangınlarda...

Çıkarsa dilimden bir söz

Bilirim yakar çıktığı yeri de

Yandığımız süt olsaydı

Üflediğimiz yoğurtla sınırlı kalırdı

Belki ...

Belki susmak en iyisidir

Belki öfkeyi kusmak da iyidir

Başlangıçlar gibi bitişler de iyidir

Belki ...

Acılar olgunlaştırır diyorlar

Çürümenin bir nedeni de fazla olgunluktan değil midir

Bilmiyorum anne

Ben artık hiçbir şey bilmiyorum

Geçer mi,gider mi,biter mi,diner mi bilmiyorum

Farklı yılın aynı mevsiminde aynı şekilde

Bir öncekinden de beter biçimde

Üstelik bu sefer inancımı da attıysam denize

O kemik aynı yerden kırılabiliyorsa

Kırılıyorsa şehrin fay hatları da gök hatları da yol hatları da

Toparlansa ne olur dağılanlar

İyileşse ne olur kabuk bağlayamadan kanayan yaralar

Umut diye haykırsa ne olur akılda bir yerler

Artık

Geçmese de bir

Geçse de bir