Adsız Şiir

Rüzgarın kulağıma fısıldadığı ilk isimsin

Kalbimden atamadığım tek kişi

Ve yüreğimden söküp atamadığım alışkanlığım

Ne garip ki nefes almak gibisin

Her soluduğumda içimde yerini arttıran

Ve dışarı bırakmak istemediğim

Kendimi sayende kaybettiğim

Çok sevdiğim tek kişi