Affeder miyim ki Hiç

Her kes ilkbaharı yaşıyorken

Rüzgarınla çoktan değişti mevsim

Şimdi burda yağmurlar kar kokuyor

Çok şeyler anlattım gelen kuşlara

O günden her biri ağlak türküler okuyor

Bu yerlerde güneş ki yok

Nedir bu kadar canları yakıyor

Ayaklar altına atılmış sevdalar mı

Avucumuzdan yere düşmüş ekmek misali

Üç defa öperek bir tarafa koyduğumuz

Fakat yiyemediğimiz ne çok şeyler oldu

Ben bu şehri affeder miyim ki hiç?

Adımızı en gizli yerlere yazdık

O yüzden ezberi olamadı hiç kimsenin

Deryalara yansıdı gölgelerimiz

En uzak zamanların arasına

Yol yaptık hasretimizi

Ayrılığa 'git' dedik

Gider miyim - dedi - hiç?

Hep ertelendi vuslatlar

Köprülerin üstü mutluluğa yol iken

Altındaki ateşlere yakalandık

Zebanilere aldırış etmeden

İçin için yandık ölemedik...

Ünvansız göklerin numarasız kapılarını çaldık

Alaycı bir gülümseme ile baktı yüzümüze

Ben gökleri affeder miyim ki hiç?

11 mayıs 2014