Affet Beni Anne

Cahildim, gençtim ben, sözünü yıktım,

Sana diklenirdim, yüzüne baktım.

Şimdi o günler kalbimi yaktı,

Kavurur içimi, affet beni anne.

"Öf" bile dememek emirdir Hak’tan,

Ben seni ağlattım dertten, meraktan.

Huzur bulamadım inan o günden,

Diz çöktüm kapına, affet bei anne.

Sen bana kıyamaz, "canım" derdin de,

Ben gurur yapardım nefsin köründe.

Şimdi bin pişmanlık var her yerimde,

Yüreğim kan ağlar, affet beni anne.

Gözünün yaşını sel gibi döktüm,

O nurlu kalbine dertleri diktim.

Gençliğe aldandım, ömrünü söktüm,

Kıymet bilmez evladın, affet beni anne.

Ak düşen saçında her beyaz telde,

Benim günahım var, sızım var elde.

Feryadım dolanır çaresiz dilde,

Toprak gibi ezildim, affet beni anne.

Dilesen hakkını alırsın benden,

Mahşerde utancım büyüktür senden.

Ruhum sıyrılıyor sanki bu tenden,

Ne olur yüzüme bak da git anne.

Uğur’un feryadı vicdan yarası,

Silinmez kalbinden isyan karası.

Gözümde tütüyor şefkat çırası,

Helal et hakkını, affet beni anne.