Ağaç Kovuğunda Ruhtan Ayrılmış Bedenler

Yılan kabuğunu soydu

Tüm çıplaklığı ile duruyor işte...

Tüm mahrem düşlerini

Bilinçaltına yıllanmaya bırakılmış duygularını

Çıkartma zamanı geldi...

Yıllandıkça acıya çalar...

Günahlarını ekmek arası saklamaktan...

Emek direnişlerini postallarla bastırırken

Şarap fıçılarını boşaltmadan zafer sarhoşluğu ile nara atmaktan...

Siyasi arenada soytarı ağzınla işkembeden atmaktan...

Vazgeç...

Düşür artık maskeni...

Yılan kabuğunu soydu

Tüm çıplaklığı ile duruyor işte...

Zifaf gecesi yaşamamış bir ananın

Oğluna ve on iki havarisine haç çıkarmaktan...

Nil nehrinde putlaşmış beyinlerin günahlarını yıkamaktan...

Çıplak bedeninle ebediyete hazırlık mahiyetinde

Kâbe de dönerek günah çıkarmaktan...

Veyahut günahlarınla yüklediğin gemiyi

Göz pınarlarında yüzdürürken ağlama duvarlarına düşürmekten...

Mevlevi semahlarında huzura varmaktan...

Vazgeç...

Yılan kabuğunu soydu

Tüm çıplaklığı ile duruyor işte...

Ebedi huzura varırken,

Yılan kabuğunu soydu

Tüm benliğini, acılar içinde kıvranarak

Bir ağaç kovuğuna bıraktı

Bir daha görmemek üzere...

Bir daha görmemek üzere...

Not: Uzun bir süreden sonra şiirkolik te tekrar buluşmanın ayrı bir sevincini yaşıyorum.Tüm dostlara selam olsun...