Ağaç Ve Sevda

Çaresiz dil neylesin deme !

Şimdi bir ağaç konuştu :

Sevdaya davetim var yürek yaralarında

oysa konuk severiz, rüzgârın sırrındaki

özlemli anılara.

Sadece bir selam ver sevgin yeter

işte, dolunay tam tepemde

kızıl kıyamet.

Bu mahalledir dağınık olan

ateşten kopan kor gibi.

Çocuk mutlu musun ?

Bazen gitmek isterken

neydi duygu ?

Karanlığa karşı tükenmiyorum

canımı acıtana.

Gün gelir çıkar gelirim

artık yollar sevdaya düşer.

Bak, içimde güneş var

kalbim sımsıcak

köklerim uzadı en derine

kalbini temizle de gel...

Şimdi bir ağaç konuştu

duydun mu ?