Ağaçkakan

kısa replikler geçiyordu
sonbahar güzergahından
kelimeler

bir şehre saklandı

kanadı sil baştan

şiirlere dokunuyordu
ve uçmayı beceremiyordu çoğu zaman

sonunda tanıdığı
en yaşlı ağaca sordu ağaçkakan:

-bir tek ben miyim
kendi hüznünden aşağı sarkan?