Ağır Hüzzam Peşrevi

Ağır!

Ağır çıkıldı bu basamak

Yedi düvel renklerine

Bir karanfil ağıtı/

Analar çekti sonra

Zılgıt dökmüş dillerini

Geceden…

Yasak elmalar toplandı

Yarım urgan sepetlere

Kapılar yangın yeri eşikler

Yeni doğan/

Dilimde kekeç bir bahar eyler

Zaman sökünü ahlarımı

Elde kalan soluk benizli

Çocukların sarı topacı

Sevmek çürüğe ayrılmış

Al yanaklı kızlar gibi

Gün hasadında

Kimsesiz…

Sonra;

Sonrası yok bu gecenin

Sabaha ermez bu kuş

Bu kanat/

Bir günlük mirasında

Zaman…

Bu!

Ağır bir hüzzam peşrevin tınısı

Yüreğimize dökülen sevdadan

Soluksuz…