Ağıt

Uzaksın kalbime, uzaksın

Dokunmaya kıyamadığın tenim ve kırıp geçtiğin kalp kırıklarım ironisi

Haftalarca silinmeyen ojeler, diye tarif ediyorum acını aşkının

Sahi, aşık olmak tarifini bile bilmemek,

hissediyorum işte adı her ne boksa demek

Yakınımda sevişenler, aklıma gelen öpüşlerin

Çok uzaksın sevgilim, sahi

Hiç sevgili olmadık ki biz

Kalbini içine hapsettiğin parmaklıklar arasından bakakaldım öylece

Bakakaldım

Bakakalıyorum

Başka bedenlerle, benleyken bile,

başkasıyla

bir başkasıyla

başkası kelimesinin sapladığı hançer her söylendiğinde bir

Uzaksın, belki de yoksun

Yakın da uzak da olmayacak kadar yoksun belki artık

Ve ben ve ben yine acı ve ben yine acı çekiyorum

Uzağım, belki de yokum

Yakın da uzak da olmayacak kadar yokum belki artık

Araftayım

Ve ben ve ben yine acılar ve ben yine acılar içindeyim