Ağla

eller ayırdı bizi karaydı

döşümüzde kalırken sevda ateşi

ağlamak daha da yakar

ki su ateşi söndürmez

akan gözde yalaz gezinir

düş birleşir gerçekle aralıklı arası

ve bir zemin bulamazsın

geçmişi besler her daim zihnin

dalgalar vurdukça martısı beyazlar

karga ile kavganın karartısı tüylerini okşar

bir karasın bir deniz çalkantıların var

sahilden mi geçtin neden berrak gözlerin?