Ağlama Be Çocuk

Ağlama be çocuk ne olur eritiyorsun ılgıt ılgıt yüreğimdeki buzdağlarını

Yaralarıma umut basan batikonlu pamuğum senin huzurun sakinliğin benim

Senin her gözyaşın kalbime saplanan birer mermi yivinden fırlamış namlunun

Dalından incir çalıp giden papağan gibi uykun huzurun anlık ürkek ve korkakça

Oysa ne de güzel kuyruğu ibiği gagası tüyleri varken yeşilli allı morlu kınalı kaçmasına ne gerek

Buruşturma Spil dağının tepeleri orman dudağını yarlarla bölünmüş çağıldayan su yolağı

Penceremin denizliğine konan serçe bile tek tük ekmek ufağını gagalayıp daha yok mu cik cik der

Ne sabırsız uykudur ki ateş almaya gelmiş gözlerine komşunun külüne muhtaç değilmiş gibi

Eğlen biraz n’olur konuğum ol demeye kalmadan kalk gidelim demelere başlayan

Öperim gülden al menekşeden mor süt kokulu yanağını oynak bebeğim

Çatma öyle cephede asker tüfek çatar gibi gür kaşlarını ıkınıp sıkınıp durma yeter

Okşanası terden pırasamsı kıvrık saçlarını salıver ensenden aşağıya aksın

Bayrağımdaki yıldızı karşılayan hilal gıdığını severim senin

Yumdukça göz yaşı döker gibi sabır sıkan o minicik ellerini

Çipil çipil gözlerini şafaklar gibi söken umutsuz gönüllere

Peltek peltek dillerini severim senin hüzün sonu gayrete çağıran

O kiraz dudaklarını öptükçe ballanan huzur yüklü gemiler gibi mora çalan

Ağlama çocuk ne olur sen ağlama daha görecek acı günlerin geride

Paytak paytak yürüyüşün götürecek seni aydınlık yarınlara kalk haydi

Gülüşünü severim senin gül haydi şakra ay gibi ışık sal denize yakamoz yarat!..