Ağlama Duvarı

Ağlama duvarina döndü gönül defterim

yazım buymuş anladim ki sensiz ben bi hiçim

soyunuyorum tüm ruhumu sensizliğe

belki yine seversin de beni dönersin diye

Sığındığım bir sığınaktın beni anlardın

hayat zora soksada beni sen sarardın

kanayan yaralarıma deyse sevgi ile ellerin

unutulurdu gözlerinde geride kalan dertlerim

kara bulutları aralayıp güneşin doğuşunu izlesek

gözlerini kısıp baksan bana öyle derin derin

yüzünde açan gül kokan gülüşüne dokunsam

işte o vakit ölümü bile görmez gözlerim

varlığına hayran bir yürek var bende

sensizliği kabullenmeyecek bir özlemde

senden uzaklarda düşlerini yaşatıyor

oluyor , gözlerin gözlerimde yeniden doğuyor

bu sevgim bir şansı daha hak ediyor....