Ağlamak Gelir...

Ağlamak gelir...

Sebepsiz, nedensiz durduk yere

Aslında sebepsizliğinde bin sebep yatar

Beş kuruşluk insanlar seni üç kuruşa satar

Yapılanlar yetmezmiş gibi

Bin iftirada sel olur akar

Ağlamak gelir...

Kendini bilen insana

Hiç bir anlam veremez yaşananlara

Hor görülür kendini hak yoluna adayan

Kar sayar şerefsizliği kendini bilmez insan

Ağlamak gelir...

Gözler ağlamak istemese bile

Bir beden ölümü kaç kere tadar

Bir yürek gerçek manada kaç kere sever

Yalancı insanlar yeşeren ümit filizlerini

Hep başka bahara erteler

Ağlamaklı olur...

Güpegündüz umutları çalınan insan

Hiçbir beklentisi olmaz hayalleri yıkılan

Geriye dönmeyecektir gidenler anlaşılan

Bir gerçek yalnız kalınır her şeyin ardından

Ağlamak gelir...

Başka şey gelmez elden

Ne gözler mutlu ne sözler umut dolu

Beden sıkılmıştır artık yaşamaktan

Koca bir ömürden nedir arta kalan

Ağlamak gelir...

Çıkmazların içinde çırpınır insan

Her gözyaşında bir teselli aranır

Yalnız olana yarenlik yapar bir tek sigara

Ağlamak gelir en umulmadık zamanlarda

Ağlamalar gelir...