Ağlayan Gölgenin Kalbinde İnce Bir İz Kalır

yararı yoktur göz yaşı dökmenin

çekerek demirlerini limandan ayrılmışsa gemi

ne zincirlerinin şakırtısı ne gölgesi kalır rıhtımda

ardından uzun bir düdük sağır ederken kulakları

sarsılır yüreğin köpüklerin sarhoşuğunda

ufukta dikili geminin direği

bir de ağlayan gölge geride kalan

geçmek bilmeyen zaman nasıl da geçiverir

kocaman bir boşluğun karanlığı zihninde

ayıltan yılların baygınlığından martıların çığlığı olur

ne ufukta geminin direği

ne hıçkırıkların sarstığı yürek

ne de çarkın yarattığı köpük kalır

dalgalar boyunca kısalır uzar kaybolur gider

gölge de kalmaz rıhtımda

yerine bıraktığı iki damlanın ıslaklığıdır kalan

yaşanmış günlerin hazin ezgisi

martı çığlıklarının arasında duyulmaz bile

kırılan dalgalarca kırılır kopar

tesbih taneleri gibi saçılır orta yere

ne gemi doğru dürüst yol alır

ne ağlayan gölgenin beli doğrulur

kalpte ince bir sızının izi kalır.