Ah Ulan Yazıyorum Şuraya

Hayatın canını acıtıyorum

Kanatıyorum yüreğini

Sızmış aşk, küp'te san ki

Ağlıyor belki berduş gibi

Bir deniz kenarında

Karanlığa mum yakıp

Ayın şavkıyla dertleşiyorum ya/ ah ulan ah

Aha şuraya da yazıyorum

Kumsalda köpükler siliyor götürüyor sanki

Giden döner mi bilmem, bu deryadan

Ben buraya çakıldım iskele kazığı gibi

Kayıkları tutuyorum yüreğimde

Bari siz gitmeyin der gibi

Ahh ulan ahhh

Yazıyorum şuraya

Hayatın kalbini çözdüm gitti ummana

Birde baksan ki şu deryaya

Bir sır gibi

Ben burdayım da giden gelirmi geri

Aşk/mıdır sızan

Hayatmıdır yoksa

Deva şarapta/mıdır

Sızdım işte buraya

Gün yamaçta kalsa

Üzerime benim doğmasa

Ah ulan ahhh sızdım işte şuracıkta

Yokluk dergahında

Varlık ilahında

Kuru toprak diyarında

Örtün üstümü

Başımada dikin bir taş

Ben sızdım gönlüm ayyaş

Gün doğmasın bir daha

Gidenlerin ardından gidiyorum

Bende kimse/sizler ordusuna katılmaya

_____________________________________

Dün Nebile Hanımdan esinlendiğim bir söz üzerine yazdım