Ah Yedi Numara Ah

Sen bir kaçak yolcusun,

Karşılıksız nasıl taşırım seni hislerimde.

Sen hevesim,

Sen nefesim olmuşsun,

Nasıl bakarım sana gözlerimle.

Sen yedi numaralı kapının ardında,

Bense aynı apartmanın,

Kömürlük katında.

Rutubeti fazla,

İkisi oda, bir salonda.

Yine yağmur yağdı yangın yerime,

Alevlerini aldı götürdü, döndüm sevgi seline,

Hevesim kursağımda, yediğim boğazımda,

Takıldı her yerim,

Seni görünce sabah yedide.

Koşsam yetişemem,

Kaçsam kurtulamam,

Konuşsam, mümkün değil anlatamam.

O taraçanın köşesinden bir bakışınla,

Sol şeridimi kapattıysan,

Nasıl bir kudretin varmışta,

Narkoz yemiş hastaya çevirdin beni.

Veresiye defterim oldun artık,

Her sayfama işliyorum secereni.

Nasıl bir silahın varmışta,

Uyluğuma kadar hissediyorum seni.

Göz yaşlarım maval olmuş karşında,

Seni kaybetsem ağlar mıyım?

Bana mı soruyorsun Allah aşkına,

Nasıl bir endamın varmışta,

Gözümün yaşı kurudu karşında.

Hem aramızda yedi tane numara,

Hem de seni sevmek,

Beni alıştırdı kumara,

Tesadüfen bir göz ucunla,

Kalbim hep yek atıyor, anlasana.

Ah yedi numara ah,

Nasıl bir duruşun varmışta,

Buluta çevirdin beni.

Ah yedi numara ah,

Her ne kadar beni tanımasan da,

Sen benim içinsin,

Rakı bardağı kadar inceciksin,

Kıracağım diye seni ödüm kopuyor.

Açıklamak için her cesaretimde,

Kapının önünden her geçişimde,

İnsanı insanlıktan çıkarırcasına o güzelliğinle,

İnsanlığımdan çıkıyorum.

Kendimi kaybedip,

Bir duvarda seni içime işliyorum.

Çünkü seni çok seviyorum,

Çünkü,

Seni çok seviyorum.

Var mı bu lafın istiaresi kinayesi,

Bence çok aşikar,

Seni seviyorum.

Bu sevda uğruna hayatım kaymadı mı?

Senin yüzünden işten de kovulduk, güçten de.

Yine kapının önündeyim.

Gözünü seveyim perdeyi azıcık arala da,

Yüzünü göreyim.

Yedi numaralı kapı hep mi suratıma kapanacak?

Yoksa hayat, sensiz yalvarmalarla mı dolacak?

Ölmek istesem, artık içimden gelmiyor olacak.

Seni bırakıp gitmek,

Bu yarayı dikmek mi demek?

İşim gücüm sen oldun,

Kalmadı artık bir lokma ekmek.

Ah yedi numara ah,

Seni sevmesi ne kadar zormuş.

Sarhoş değilim ama sarhoştan besbeterim.

Yoksa ben aşkın meyhanesinde miyim?

Sana bakarken esrarkeş oldu gözlerim,

Seni hayallerken selametsiz kaldı düşüncelerim.

Sen bu muydun?

Yoksa bu kadar mıydı benim sebeplerim?

Kaldırım taşına oturdum, sokak lambasına baktım,

Yine aynı oyun yine aynı perde,

Sahneye çıkan tek oyuncu var,

O, her baktığım yerde.

Kanun taksimi bu,

Galiba seni unutamayacağım tarumar gönlümde çalıyor,

Ah yedi numara ah,

Nasıl bir meftunlukmuş anlamadım ki,

Seninle beklediğim yarınlar bir türlü gelmezken,

Sayende yarınlarımdan da oldum.

Yok başka çaresi,

Tozlu raflara kaldıramam,

Bu, sadece yedi numaralı sevdanın kitabesi.

Ah yedi numara ah,

Öyle ya sen olsaydın, taş olsaydım.

Sevgilim olmadın ama sevdiğim kalsaydın.