Ahiret Karışınca Hayatın Gerçeğine

Hayat nedir, mutluluk bir kördüğüm ise

On binlerce görüntüye anlatamazsın

Ölüm karışınca hayatın gerçeğine...

Vicdanım, kımıltısız yüreğimin derinliklerinde

Dalgın bakışlarım yıkanmış önümde

Doyurulmaya susamış hayaliyle

Tatlı bir hüzün duygusu göğsümü ezmekte

.

Şimdi bunları daha güçlü

Önceki düşünüşlerimden

Çok daha güçlü düşünürüm

Bana bir ah et bee anam!

Yoruldum anlamsızım elleri öpülesi

Biliyor musun?

Bazen yüksek ıhlamurların tepelerinden kayan

Benim şans eseri dolunayımsın

Ara sıra örten bulutlarımı ışıklandırıyorsun

Lakin altınımsı rengini yitirerek gözlerimde acımsın

Git gide daha az görünür oluyorsun

Loşluğu boğan bu kederli gölgeyi taklit edercesine

Ayın çevresindeki aydınlık göğe baktığımda

Dalga dalga beyaz bulutlar yıldızları örtmüşler,

Aya doğru yürüyorum doymaksızın

Acılarım katmerleşir haberin yok

Bazense leylak ağacının kokulu ıslak çiçeklerisin

Arada bir uçlarında utangaçlıkla

Sallanmama izin veriyorsun...

Şu gecenin ve şu doğanın ortasında

Bir cırcır böceği olsam ne çıkar

Ki söyleyeceğim sözler kusurum

Dilimde hazır bir şekilde

Özlemini aratır umudun

Yanında da sabrını verir mevlanın

Onları bozmadan sevebilecek bir bülbülün olsam

Şakısam çınlayan sesimle telkin fayda etmez bilirim

Ya sevdiğin bir duada kendiliğinden ruhuma doğu versen

Islak gözlerimle öylece uyuya kalırım...

Kokuna yetim kaldım anne ne olur sesime gel!