Ahraz

-KARANLIK-

Aşk soluk borularımıza sığmayacak kadar derin

Ve nafile onu içimize çekme çabamız

Bir nefes adın kaçsa kursağıma

Ötesi ölüm

Bildiğin gibi işte..

Yazarken de tekrarlanıyor gibi cümlelerim,

Ben bir sahnenin tam ortasında

Hayatının başrolüne göz diken çömez

Sen son sufleyi okuyorsun dudağıma..

Sonrası kuru suskunluk..

Yarıda kesiliyor bildiğim tüm oyunlar

Sende kaç mevsim sürüyor ayrılıklar?

Hangi ahraz hikayenin gözbebeği yokluğun?

Ya da kaç istasyonda unutuldu bitimsiz kokun..

Bu kaçıncı göç edişin yüreğimden?

-ACI-

Adın dudaklarımda veba salgını..

Bilmediğim dillerin bitmek bilmez sancısı..

Şimdi;

En yabancı benim yokluğuna

Hadi topla ayrılıklarımızı başucundan..

Ve git...

Yık bildiğim bütün geliş yollarını...

(Söylemediğin hiçbir söz aleyhinde delil olmayacak bundan sonra..

Konuşmama hakkına sahipsin her zaman olduğu gibi )