Ahvalim

Zoraki hayatla didindim durdum

Ağrısız yürüyen bel mi bıraktım

Şu dertsiz başımı her taşa vurdum

Simsiyah saçımda tel mi bıraktım.

Gençlik yıllarımı zarla geçirdim

Canlı dokuları erken göçürdüm

Gülmeyen talihe aklım kaçırdım

Bağrıma esmeyen yel mi bıraktım

Alın teri akmaz beden yormadan

Bir yere varılmaz adres sormadan

Ekmek parasına koştum durmadan

Çalışmadık yöre el mi bıraktım.

İnsan sevgisine cismim adadım

Vicdan sahnesinde hakkı aradım

Gurbete göçünce kökten budadım

Yediveren açan gül mü bıraktım.

Mehtap anlaşılmaz akşam olmadan

Ruh bedenden çıkmaz vade dolmadan

Hal hatır sormaya koştum yılmadan

Dostluk köprüsünde yol mu bıraktım.

MERDAN anlaşılır ancak ölünce

Gürleme duyulur yağmurdan önce

Dostların yüzünden zora düşünce

Bir kıymet biçecek pul mu bıraktım