Akasya

-Akasya'ya

Adını dizdim satır başlarına

Kırmızı, bazen mavi

Ardınsıra sayıkladığım masalsı sancılarımda

Seni anlattım rengarenk tüm grisine hayatın

Yad ettim ellere saçlarını

Avuçlarımda sakladım/da tel tel

Mihri kıskanıp batmasın sarısından

Belki bir Neşet, bir Mecnun gibi yanmadım

Ama Leylalı türkülerle büyüttüm adını

Vazgeçmedim senli kaldırımları adımlamaktan

Senden sonra uzayan yollarım oldu

Sırdı gözlerin

Matemimde saklı hayallerim

Sebebimdi akasya

ve kırılgan yüreklerde kocamıştı aşk

Duvarlarda raks etmez miydi gülüşünün izleri

Ah

Ne de güzel gülerdin

Belki yıldızları toplayamadım avuçlarına ama

Efkarımda dinlendirdim güneşi

Hep aydınlansın diye gözlerinin buğusu

Belki sarmadı dört bir yanı vuslatın ateşi ama

Buz kesti elvedalar, çekip gitmeler

Bir gözyaşı, bir sitem getirmez miydi seni

Sahi, adın neydi?

Şehir şehir aradım, yol yol izini

Dalıp gittiğimiz pencere önlerinde

Uyuyakaldığımız akasyanın gölgesinde

Belki ırmaklar gibi çağlamadım sana, ama

Mühim değil/di yaşamak ayaklarıma batan çakıl taşlarıyla

Gözlerin olmadan

Kökünü salmış akasya

Çatlatmış toprağını kaderin

Hala güzel, hayalinle uyumak

Hatırlayamadım belki kendime geldiğimde gözlerinin rengini

Düşlerim hep bakışlarındaydı oysa

Uzun uzadıya, dalıp gidesi

Belki o kadar da acılı değil söylenenler

Sahi hazır mıydın yürek yakan şarkılara

Naif şiirlerde saklı adını

Aradın mı hiç? Okumayı bilmezken

Kaderimdi akasya

Gölgesinde üşüdüğüm