Akdeniz'in Bir Vakti

'Değişmeyen sadece akıp giden

ve hiçbir an, saatlerde geçmeyecek

-zaman-'

Duvarların suskusunda yaşlanıyor saatler

ve kadranında insan suretleri,

periyodik aralıklarla tekrarlanan

istilaların, en zifir noktasından

seyrediyor zamanı.

Ardışık gözetimler içine kıvrılıyor sonra

ansızın, ölgün gözlerle

gözlüyor aşkı.

Algıları susturup geçmiş bir imgede,

temize çekecekken tam müsvedde an(ı)ları,

birden bilge bir kekeme çınlıyor kulaklarında:

?Zamanlar kısalırken

aslında u-u-u-zuyor, sonsuz zamana,

geçmişle dertlenme

buda günahları-ı-ı-nı' diye

dökülüyor, tüm anaç duygularını.

Önce izbe salonlarda terkediyor

körpe günahlarını, ...

..., yalnızlığını, ...

Sonra Akdeniz'in herhangi bir saatinde

denize dökecekken tam

anadan doğma, ufka resmediyor

suretinin ıslaklığını...