Akıl Oyunu
Bu şiir, 06.01.2011 tarihinde günün şiiri seçilmiştir.
Düşünürüm bazen
Oyunu musun diye aklımın
Esrikliğin efsunlu aynasında
En görünür hali misin diye gizlimin s/aklımın
Her derde deva gözlerini
Milâtsız a/sırlar ötesinden tanırım
Em ararım sahralarda çare sensin diyemem
Kays gibi susar utanırım
Bir gül gibi gülsen yüzüme
Tozlu sayfalardan aralanırım gizli sır gibi
Ruhumu olabildiğince seyret
S/isli uçurumlar misali görünmez dibi
Tutuklandım tutsaklındım
Tüm varlığımla bak yokluğuna ram oldum
Bir damla yağmura muhtaç gönlüme nil senken
Çölün ortasında adına dikilmiş ehram oldum
Sen gülmesen de gözlerime
Ebediyyen burdayım terki diyar eylemem
Kan revan içinde ölürüm kahrımdan
Bilirsinki ağyarı yar eylemem
Yokluğunda simsiyah semadan
Sağanak sağanak hüzün sağarım
Art arda fırtına kopar ruhumda
Çisil çisil kaybolan gölgeme yağarım
Yüzyıllardır rüzgârdan duymaktayım
Gönlün kurak ve kır/açtır
Vurup kendini dağlara taşlara, isyan etsen de
İnkâr etsen de bilirim yüreğin hep açtır
Adım gibi bilirim kalbim gibi
Şeksiz şüphesiz gerçeksin
Sarı sayfalar arasında her okunmada bu şiir
Dal yaprak yeşereceksin
Seni soran gözler dağlansın
Yüzyıllarca geriye dönmesin, karanlığa sürülsün
Üçler yediler kırklara karışsın sırra kadem b/assın
En son yokluğun sınırında görülsün
Adıma fermanlar çıkar
Söyle dağıtsın en mahir ulaklar
Dağ taş saklayamazsa
Bakışlarından beni gözyaşı şişelerim saklar
Yüzüme bir b/aksan kirpiklerini aralayıp
Dalgın dalgın ah harelenirim
Düşerim yedi kandilli Süreyya'dan
Kırılmış cam misali parelenirim
Görünmeyen perdelerle
Sana meftun benliğimi kuşatırsın
Bakışlarınla hep öldürür
Gülüşlerinle ruhumu asırlarca yaşatırsın
Hatırlanmasın hiçbir şey
Siyah beyaz resmim küllere gömülsün
Yalnız şiirlerim kalsın hatıra
Cismim yediveren güllere gömülsün