Aklımda Aynen Kalmışsın

çıktım engin dağlara

kayıp olmak istedim

kazdağının eteklerinden

bir yola sapmak istedim

gördüğüm patikaya yöneldim

tepesine gidiyordu kazdağının

az mı gittim? uz mu ? derken

görünmez oldu şehir bu tepeden

henüz yeni başlamıştım yola

dönemezdim geri bir tepe sonra

yol uzuun ben mahsun yavaşça

devam ettim kaderim , merakiyla

gittikçe gidiyorum ağaçlarla taşlarla

lakin aşırı sessiz bir ormana göre

saat yedi olunca burada

görünmez oldu taşla ağaç , ovada

şöyle bakındım etafıma

işte sonunda kaybolmuştum ya

şimdi sorumluluk yok idi

hayatta yalnız ben ve doğa var idi

serüvenim üç gece dört gün aldı

kökle doymuş midem , beynim boş ve refah

aklımda aynen kalmışsın

beynim ne kadar boşalsada