Aklımın Ortasında

I.

derviş yekinir:

'gözün alabildiği yerde sümüklü çocuklar olmalı

ille yoksullaşmalı diyerek

kurtulunmalı eşyalara tutsaklıktan

güneş altındaki su zerreciği bizim olmalı

çığır açmalı yoksullaşmamız sevgiyle büyüyerek

ve diyebilmeliyiz ki

dün paylaştık tayyare böceğini izlemeyi

şahmaran öyküleri dinleyerek'

II.

yatağımda sabah serinliği

kahvaltı tabağında dört zeytin

kuşburnu dolu fincanın rengi güzelleşmek yanlısı

haberlerde ahmak ıslatanın azizliği

ne çok savaş ve açlık var dünyada

beyefendiler öyle istemiş olmalı

bunca şaşaanın içinde aklımın bir köşesinde mutlaka

ellerinle öpüşmek isteği

kaç kere mendilleşirdin alırdın terimi

şimdiye kadar...

kahvaltı bitmedi oysa

sensizlikle başım dertte

hiçbir fincan gözümde şirinleşmiyor....

muhatabım yok

karşılığı olmayanlar için yürüdüm hep

ölümcül şakası gibi sığınışların yüreğime

berrak suya dokunmadan kirlettim aşkı

felsefem

ne bulursan onunla

sesin varsa ona sarılırım

yağmur bulutlu bir yatakta

ne de olsa

penceremin gözü daima sokakta...