Akrep İle Yelkovan

Yorgundur,üzerinde geçmişten izler taşır

Bu saattir, kapıdan eski günleri kovan

İçinde iki aşık ,birbiriyle bakışır

Bir sonsuzluğa akar akrep ile yelkovan

Ebediyete kadar işleyen bir yeknesak

Yelkovan önden gider,akrepse ağır aksak

Birbirlerine bağlı,birbirlerine tutsak

Loş vakitlere çıkar akrep ile yelkovan

Baktığım aynalarda gördüğüm yüz yabancı

Eğlenir bu halimle hayat denilen hancı

Bırakarak içime ateşlerden bir sancı

Maziye çivi çakar akrep ile yelkovan

Sakin ama kararlı,bilmez duru amanı

Geçip gittiği yerden tüter hala dumanı

Atıp da ocağına tükenecek zamanı

Kor ateşlerde yakar akrep ile yelkovan

Solgun yapraklar gibi,savurur beni hazan

Benim boş sahillerde,avare öksüz gezen

Bazen yüzüm gülerde,acımasızca bazen

Hayallerimi yıkar akrep ile yelkovan